Kamer – Emma Donoghue

P1040375

Kamer zat in mijn boekenpakket dat ik ontving bij de bib. Hoe dat in zijn werk ging lees je hier. Ik twijfelde om dit boek te lezen daar ik al eerder de film zag. Niets lijkt me zo vervelend als een boek beginnen lezen als je de verhaallijn al helemaal kent. Maar open minded zijn, is hip dezer dagen, dus ik gaf Kamer een eerlijke kans. En voor wie het zich afvraagt, het boek was beter dan de film. Maar is dat niet altijd zo?!

Het is Jacks verjaardag, hij wordt al vijf. Jack leeft met Mam in Kamer, waarvan de deur op slot zit. Kamer heeft alleen een dakraam en is elf vierkante meter groot. Jack is dol op televisiekijken; Dora de Explorer is zijn vriendin, maar hij weet dat wat hij op televisie ziet niet echt is. Alleen hijzelf is echt, en Mam, en de dingen in Kamer. En Ouwe Nick die ’s nachts vaak komt. Dan zit Jack in de kast en kraakt het bed. Op een dag vertelt Mam hem dat er buiten Kamer ook een echte wereld is. Een wereld waarmee Jack na hun ontsnapping zal kennismaken.

Ik gebruikte de omschrijving die op het boek stond omdat deze meteen duidelijk maakt op welke manier dit boek geschreven is; vanuit het perspectief van Jack. Emma Donoghue heeft zichzelf verplaatst in een vijfjarige jongen, gebruikt taalfouten zoals ‘geverdwijnd‘ in plaats van ‘verdween’ en beleeft daarnaast de wereld voor het eerst wanneer Jack niet langer in Kamer is. Ze beschrijft Jacks angsten wanneer hij voor het eerst regen voelt, een hond in het echt ziet en een trap afdaalt, holderdebolder op zijn billen, want hoe doe je dat een trap nemen?

Kamer is een heel uitzonderlijk boek om meerdere redenen. Ten eerste omwille van kleine Jack. Ik las nog nooit eerder een boek geschreven vanuit het perspectief van een kind en dat heeft toch echt wel iets bijzonders. Ten tweede om de intense relatie tussen moeder en zoon die Donoghue duidelijk naar voren brengt. Dat het niet gaat om Jack en Mam maar dat Jack Mam is en Mam eigenlijk Jack. En ten derde om de verhaallijn die het perfecte begin en perfecte einde heeft.

Kamer is zo’n boek dat je in een ruk uitleest en waarvan je na de laatste pagina hoopte dat het nog even door had kunnen gaan. Gewoon nog even om de personages nog niet los te moeten laten en om het afscheid nog even uit te stellen. 2018 lijkt met Kamer, A little life en Joe Speedboot een jaar te worden met veel literaire toppers en soms is dat precies wat je nodig hebt: een goed boek om aan vast te houden als de winter nog enkele dagen langer duurt.

Aantal pagina’s: 331
Publicatie: Olympus, uitgeverij Atlas Contact, 2017
Oorspronkelijke Publicatie: Room, uitgeverij: Little Brown and Company, NY, 2010

Advertenties

2 reacties op ‘Kamer – Emma Donoghue

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s